wedden op 2 paarden is toch niet verboden

Weekend, en deze keer ging ik eens niet weg met mijn neef. Nee, ik had tickets om samen met Sam naar Plasebo een covergroep van Placebo te gaan. Ik hou van die gasten! Biseksueel, zwaar aan de drugs, en dan nog zo’n steengoede muziek maken! Moest het echt Placebo geweest zijn zou de antidrugs vereniging opgeroepen hebben om niet naar het optreden te gaan. Omdat Placebo het gebruik van drugs verheerlijkt en aanmoedigt bij de jonge mensen. Wel het is al de tweede keer dat ik naar een optreden van hen ben gegaan en ze hebben er niet over gesproken, toch niet zover ik het me kan herrinneren, want ik had serieus aan de coke gezeten… NIET DUS. Hoewel ik volledig tegen drugs ben kan het mij eigenlijk niet schelen dat zij drugs nemen, het draait hem tenslotte om de muziek en niet hoe ze eruit zien of wat ze doen, dat maakt de muziek niet beter of slechter, punt uit. Het optreden zelf begon al met een mooie one-liner die de helft van de zaal al niet begreep. “Hello ladies and gentlemen, we are the ladies and gentlemen from Placebo” Sprak de vervangende Brian Molko en daarna begon hij onmiddellijk aan een schitterende versie van “English summer rain”.

Na het eerste nummer was Sam al verdwenen met andere vrienden die hij was tegengekomen. Sam is een goede vriend maar echt rekenen op hem kan je toch wel niet. Zo raakte ik aan de praat met een meisje dat al aardig in de wind was. Toch kon ze nog zinnige dingen zeggen en terwijl we van het concert genoten bleven we wat praten over koetjes en kalfjes. Tot ze opeens diep in mijn ogen keek en vroeg of ze me mocht kussen. Zonder aarzelen plaatste ik mijn lippen op de hare en voor het eerst in 2 en een half jaar kustte ik iemand. Het was geweldig, tot op het moment dat er twee van haar vriendinnen naast ons stonden en zeiden, “Kom Caro we gaan drinken halen”. Ze keek nog even om en fluisterde in mijn oor,” tot straks”. Ik wist dat dit niet waar was maar toch geloofde ik het. Caro noemde ze dus, en ze had me verteld dat ze vorig jaar belgisch kampioen triathlon was geworden. Waarschijnlijk zijn dat de enige twee bruikbare gegevens die ik van haar weet… en ooit van haar zal weten.

Ik krijg les van de moeder van Lies! Ze had me wel verteld dat haar moeder in het De Breijer instituut werkte maar niet dat ik er les van zou krijgen. Ik ging vandaag het klaslokaal binnen waar ik moest zijn en daar stond ze. Goeiemorgen Dieter zei ze tegen mij, en ze gaf me nog een complimentje over mijn rode jas. Verder vertelde ze dat Lies een foto van ons vier op haar bureau had staan. Ik dacht bij mezelf dat ik doodging, ik studeer hier amper een week en word nu al bekeken als de chouchou van de leerkracht. En dat gewoon omdat ik met haar dochter op reis ga! Misschien denkt ze wel dat ik Lies wel zie zitten en wil ze een goed woordje doen voor haar dochter. Als dat zo is moet ik daar dan maar voordeel uit zien te halen op het examen, wie weet krijg ik wel een beetje meer punten als ik het goed speel.

Slecht nieuws van Hanne gekregen vandaag, we hadden nog een allerlaatste keer afgesproken voor ze vertrok maar ze moet met haar ouders gaan eten. Gelukkig hebben we woensdag al volop afscheid kunnen nemen zodat dit bericht me dus niet erg zwaar valt. Ik zal ze missen in die vijf maanden, maar gelukkig voor mij bestaat er zoiets al moderne communicatie, en Sarah.

Zou ik het haar zeggen of zou ik het haar niet zeggen? Die vraag hield me vandaag een hele tijd bezig, waardoor ik maar één vierde van de lessen goed oplette, wat eigenlijk niet zo’n slecht gemiddelde is vind ik zelf. Maar toen ik daarstraks thuiskwam wist ik dat ik het haar niet moest zeggen. Een mailtje van Sarah had me helemaal van de wijs gemaakt.

From:S1debuizer@hotmail.com

Subject:RE: Wat is dat lang geleden zeg!

Hey lieverd,

Je hebt gelijk, het is lang geleden, veel Te lang.

Ik heb de voorbije weken ook wel met het idee gespeeld nog eens contact met je op te nemen maar ik had het veel te druk met mijn herexamens dus lag het een beetje moeilijk.

Ik wil zeker en vast nog eens afspreken alleen weet ik niet wanneer ik tijd zal hebben.

Ik heb je wel gemist en hoop dat deze mail onze vriendschap terug wat nieuw leven kan inblazen.

Liefs Saartje.

Woooow wat een meid, zo van die onschuldige berichtjes, daar krijg ik nu eens echt koude rillingen van. Ik hou er van als ik zo’n dingen toegestuurd krijg.

Ik zal de vijf maanden wel doorkomen met mij zowel met Saartje als met Hanne bezig te houden. Wedden op twee paarden is toch niet verboden?!

Het etentje bij Hanne was een enorme voltreffer. Ze vertelde me niet alleen dat ze me waarschijnlijk ging missen. Als klap op de vuurpijl zij ze ook nog eens dat ze het niet meer goed zag zitten met haar vriendje hans en dat ze aan het twijfelen was of ze het zou uitmaken. Ik zei haar natuurlijk dat dat het eerlijkste zou zijn tegenover hem. Want een relatie vanop afstand beëindigen lijkt mij een stuk oneerlijker tegenover die jongen dan het te zeggen nu ze hem nog een keer of twee kan zien. Maar haar bezoekjes aan hem zijn echt niet leuk vertelde ze me, en hoewel ze het wel zou willen ziet ze hem niet meer graag en is alles maar gewoontjes geworden. Ok dat moet ik dus onthouden, als het ooit zover komt moet ik zorgen dat alles niet zo maar gewoontjes is. Elke dag, of toch bijna elke dag moet een verrassing zijn! Of zoals mijn motto het zegt :” Elke dag is een feest , het is maar hoe je het bekijkt”. Maar dus, ik moedigde haar aan het hem nu te zeggen maar ik denk dat ze dat niet echt gaat doen. Ze wil het nog eventjes tijd geven en zien of ze hem gaat missen als zij in Duitsland is. Ik weet het antwoord al, nee. Hanne is niet echt het meisje die snel iemand gaat missen, daardoor was ik ook verbaasd toen ze zei dat ze mij ging missen. Arme Hans maakt dus geen schijn van kans meer. Maar eigenlijk is het niet mijn zaak dat hij een binnen een paar weken verdriet gaat hebben door haar toedoen.

De lessen aan het De Breijer instituut stellen echt niet veel voor. De hoorcolleges zijn saai en als we dan al eens een labo krijgen geven ze eerst de hele tijd theorie en zeggen ze daarna, dat zien we volgende week in de praktijk. Is het niet de bedoeling de theorie in de ‘theorie’lessen te krijgen en de praktijk in de lessen praktijk? Nu zou ik ermee kunnen leven moesten we natuurlijk praktijk krijgen in hoorcolleges maar dit is spijtig genoeg niet het geval.

Sarah heeft me nog niet teruggemaild. Maar natuurlijk kan het altijd zijn dat ze haar mail nog niet gelezen heeft. Of misschien was ik iets te direct met het vragen om af te spreken.

We zullen wel zien. Ik begin toch al een beetje te hopen dat ze antwoord want nu ik er zo over nadenk is ze echt wel mijn type.

Morgen ga ik eten bij Hanne, haar ouders zijn niet thuis en dan doen we dat wel eens vaker, zij komt hier ook wel vaak over de vloer. Is dat een goed of een slecht teken?

Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik het wel aangenaam vind en dat ik geniet van de aandacht die ze mij geeft en de verhalen die ze vertelt.

Hanne beldde me nog gisteren, om me te vertellen dat ze ziek was. Met andere woorden, ze had ook een kater van jewelste. Ja die Hanne is mijn type wel, wild en wel in voor een avontuurtje. Maar erg lang is ze hier niet meer en ik ga haar nu niet zeggen dat ik haar enorm graag zie en zo hard naar haar smacht. Want dat heeft geen enkel zin als ik haar daarn 5 maanden lang niet meer tegen het lijf zal lopen. Ik ga op zoek naar een ander meisje om mijn pijlen een beetje op te richten. Ik denk trouwens dat ik haar al gevonden heb. Ze noemt Sarah en woont in Brugge. Ik leerde haar kennen op skireis met mijn ouders. Het was een paar maanden gedaan met Valerie en ik smeekte echt om aandacht. Zij was de skimonitrice van mijn kleinste broertje en zo kon ik haar benaderen. ook was ze de jongste uit de hele monitorengroep zodat het makkelijk was om een beetje met haar te flirten. Uiteindelijk kwam er niets van in huis maar er is toch nog altijd iets overgebleven van die vonkjes tussen ons.

Ik zal haar eens mailen en kijken of ze in aanmerking komt om mijn geheime liefde te worden.

Ik zie nu ook scheel, maar wel niet van naar een lelijk meisje te kijken. Veel drinken eist zo zijn tol na. En ook al dronk ik deze nach in mijn bed nog een hele fles water, waarvan ik spijtig genoeg nog maar drie vierde overhield nadat ik de rest over mij had gekapt, het wou niet baten. Hoofdpijn en vermoeidheid zijn mijn deel vandaag , laat het maar snel overgaan of ik blijf de hele dag in mijn bed liggen. Hanne ging misschien bellen maar ze heeft het nog altijd niet gedaan. Volgende week vertrekt ze op uitwisseling naar Duitsland en dan kan ik haar voor 5 maanden niet zien. Over wie gaan mijn fantasieën dan gaan?

Weekend! Eindelijk , het was de eerste week op school dus hebben we nog helemaal niets te doen. Dat betekent dus lekker niets doen een hele dag en vanavond uitgaan. Terug met mijn neef want hij is mijn favoriete uitgaansmaatje. Samen hebben we al zowat alle fuiven afgedweild die er in onze buurt te vinden zijn. Meestal zonder succes bij de meisjes. Onze taktiek is gewoon niet goed, als we samen weggaan drinken we tegen elkaar op en tegen dat we een mooi meisje zien zijn we al te dronken om er iets nuttig tegen te zeggen. Het grote probleem is natuurlijk ook dat alle meisjes mooi lijken als je gedronken hebt. Als het ons dan eens lukt om iemand aan de haak te slaan blijkt de volgende dag dat ze lelijk is als de nacht en moeten we zorgen dat we er nog zo weinig mogelijk contact mee hebben. Alleen snapt Kristof dat soms niet zo goed en begint er dan een relatie mee. Meestal duurt ze maar een week of twee hoor, en in die tijd ziet hij haar meestal maar 1 of 2 keer. Gelukkig maar ,want kijken naar de meisjes die hij versiert is goed om er 27 dagen lang van scheel te kijken.

Misschien moeten we op onze repetities toch maar eens stoppen met drinken. We jagen er elke repetitie een bak door en dat lijkt me toch wel nadelig voor onze creativiteit.

Alles lijkt altijd mooi op elkaar ingespeeld tot we het later beluisteren, dan is het een vrolijke kakafonie van geluiden die wel op een lied lijken maar het toch niet helemaal zijn. De enige keer dat we goed opgang kwamen vandaag speelden we hardcore en ging de tekst over een van onze zussen die toevallig allemaal blond zijn.

Met dat verschil dat die van onze drummer en zanger een natuurlijke schoonheid hebben en die van mij en van onze gitarist, wel, laat ik daar maar over zwijgen.

Maar in onze teksten over hen (en dan spreek ik over de zussen van Filip en Sam) worden onze wildste fantasieën waar.

Hanne is vandaag gekomen , want ik had vrij in de namiddag.

Ik heb dan maar voor haar een van mijn specialiteiten gemaakt , pompoensoep met spekjes. Ze vond het heerlijk, Hanne heeft ook van die mooie puppy ogen , net als Valerie. Misschien val ik wel voor puppy oogjes. Gelukkig is ze veel levendiger als Valerie en lacht ze met alles wat ik zeg . Daarna zijn we samen nog wat op onze trampoline gaan springen. Wat een schitterend zicht , het prachtige op en neer gaan van haar lichaam , terwijl alles nou ja euhmm… beweegt. Nu heb ik weer iets om van te dromen vannacht , ik zal alvast maar nieuwe lakens klaarleggen.